«بنا به دستورات مقامات قضایی ایران این سایت مسدود شده است.» 
ولی من می‌دانم.
می‌دانم که دانشجویان دانشگاه معلم حصارک کرج یک هفته است که اعتصاب غذا کرده‌اند.
می‌دانم نیمی از آنها خونریزی معده کرده‌اند و ریاست دانشگاه آنها را در درمانگاه دانشگاه نگه داشته و اجازه انتقال آنها را به بیمارستان نمي‌دهد. 
می‌دانم که چهل دانشگاه ایران با آنها اعلام همبستگی کرده‌اند.
می‌دانم که دانشجویان از دیدن حال و روز دوستان‌شان چشم و دلشان خون است.
می‌دانم حراست دانشگاه آنها را «منافق» خوانده است.
می‌دانم وقتی به خانه یکی از دخترها تماس گرفتند که شب را در خوابگاه نبوده و معلوم نیست کجاست!!! مادربزرگش سکته کرده و مرده.  
می‌دانم که تقاضای زیادی ندارند. خوابگاه می‌خواهند و غذای درست.
می‌دانم که جدیدترین دستور چیست.   *
همه این‌ها را می‌دانم و فریاد می‌زنم که: «نمی‌خواهم. نمی‌توانم.»